De moeilijkheid van de teksten van Lacan is gekend. Daarom heeft Julien Quackelbeen omheen de zeven hoofdstukken van Lacans boek Télévision zijn commentaren tot een boek gevlochten. Zo werd het in de eerste plaats een oefening in het lezen van een moeilijke tekst, en het zoeken naar een interpretatie ervan. De didactische bedoeling van deze commentaren staat op de voorgrond, zodat ook een niet-analytisch georiënteerd intellectueel zich vragend een weg kan banen doorheen een nieuwe opvatting sedert Freud. De auteur behandelt de vernieuwingen die Lacan heeft ingevoerd wanneer hij het onbewuste als talig gestructureerd karakteriseerde en wanneer hij de hele psycho-analyse op het spreken en de taal betrok. Hij bespreekt ook de vernieuwingen die Lacan formuleerde met betrekking tot de drift, het object, het fantasma, de vorming van de psycho-analyticus en deze van de psycho-analytische scholen. Dat het geheel van vernieuwingen zowel een eigen stijl heeft als een filosofische weerklank vindt, verleent aan het boekje Télévision een heel bijzondere allure. Deze stijl, de wijze waarop Lacan zich tot de andere wendt, de opties die er genomen worden ten aanzien van de kuur en de genezing, komen in dit boek aan bod. Het boek wordt warm aanbevolen voor filosofen of als reoriëntatie voor psycho-analytici, therapeuten en klinische psychologen.