Sociale activering

De auteur vertrok van de paradoxale (vast)stelling dat de samenleving er naar streeft om meer burgers in te sluiten, maar tegelijkertijd steeds meer mensen uitsluit. Het tweede vertrekpunt van dit rapport is de opkomst van de actieve welvaartsstaat. De auteur analyseert eerst de beleidscontext waarin sociale activeringsprojecten tot stand komen. Vervolgens gaat hij na welk sociaal fenomeen de sociale activeringspraktijk ‘problematiseert’, welke achtergronden en oorzaken men daarbij benadrukt en welke mogelijke oplossingen er zijn. Daarna komt de doelbepaling aan bod. De koppeling van een interne en een externe strategie wordt belicht d.m.v. een ‘buurtontwikkelingsmodel’. Doorheen het rapport wordt echter ook stilgestaan bij de invulling van de individuele bestaansethiek, de zorg- en sociale rechtenethiek doorheen de uitvoering van sociale activering.

Pascal Tuteleers (°12/01/1970) is Sociaal Assistent en Licenciaat in de Criminologische Wetenschappen. Eerder was hij achtereenvolgens verbonden aan de Onderzoeksgroep Criminologie en Rechtssociologie, coördinator van het Project Straathoekwerk Gent en onderzoeker aan het Instituut voor Sociaal Drugsonderzoek als onderzoeker. Momenteel is hij werkzaam als lector aan de Hogeschool Gent en verricht hij eveneens onderzoek bij het Instituut voor Sociaal Drugsonderzoek.