De laatste jaren werd het slachtoffer steeds vaker naar voren geschoven in de debatten zowel in de media als in de politiek. Nooit tevoren stond het slachtoffer zo in de kern van het discours en werd het medeleven dat het slachtofferschap oproept, zo gelieerd aan de emoties van het grote publiek. Maar wat weten we nu eigenlijk over het slachtoffer, over diens eigen ervaringen en vooral ook over diens ontmoetingen met 'het systeem', namelijk politie en justitie maar ook de slachtoffervoorzieningen? Wat weten we daarover in het licht van de emotionaliteit die slachtofferschap oproept, de onmiddellijke politieke reacties die erop volgen, de juridische instrumenten en de voorzieningen die gedurende de laatste jaren werden opgezet? Paradoxaal genoeg zijn de empirische vaststellingen over dit uitdijende domein in België nog eerder beperkt. Men zou zelfs kunnen stellen haast omgekeerd evenredig aan het gewicht dat er dagelijks aan wordt gegeven in de debatten rond victimisering. 'Wanneer het systeem de slachtoffers ontmoet': daarover gaat het in dit boek, dat een weerslag vormt van het wetenschappelijk onderzoek dat sinds 2004 aan het Departement criminologie van het Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie (NICC) wordt gevoerd, en waarmee een aantal leemtes aangaande het onderzoek betreffende het slachtofferbeleid en de voorzieningen voor slachtoffers van inbreuken wordt opgevangen.